تولیدکننده ایرانی تحت فشار مالیات و تامین اجتماعی است

تولیدکننده ایرانی تحت فشار مالیات و تامین اجتماعی است


عضو هیئت علمی بخش اقتصاد دانشگاه شیراز گفت: متاسفانه دولت ها آمار غلط ارائه می کنند و ما را به عمق فاجعه نمی برند. آمار بیکاری در ایران چیزی حدود 10 تا 12 درصد اعلام می شود اما در واقع آمار بیکاری بیش از این میزان است.

به گزارش شیرازه، ستون فقرات اقتصاد مقاومتی تولید داخلی است. تولید داخلی اگر بخواهد رونق پیدا بکند یقیناً باید، هم به آن کمک تزریق بشود، هم از چیزهایی که مانع رشد آن است جلوگیری بشود. (مقام معظم رهبری 93/2/10) بدون شک تقویت تولید ملی نیازمند حمایت است. اما این سوال پیش می آید که چه حمایتی؟ آیا حمایتی که در سال های گذشته از تولید داخلی شده کارایی لازم را داشته؟ آیا حمایت تنها به معنی اعطای وام و تسهیلات و خرید کالای داخلی است؟ برای پاسخ به این سوالات سراغ حسین مرزبان، عضو هیئت علمی بخش اقتصاد دانشگاه شیراز رفتیم. در بخش اول این گفت وگو به موانع پیش روی تولید ملی، سیاست ها تشویقی برای ترغیب مردم برای خرید تولیدات داخلی، وضعیت صنعت ایران و حذف یارانه ارزی پرداختیم. در بخش دوم گفت وگو نیز به نقش دولت در حمایت از تولید داخلی، کسری بودجه دولت، لزوم ارائه آمار درست از بیکاری، تورم و شاخص های قیمت برای شفاف سازی اقتصاد کشور و مسئله مصرف گرایی مردم ایران پرداخته شده است که حسین مرزبان دید متفاومتی درباره مقوله مصرف گرایی ایرانیان داشت. آنچه در ادامه می آید بخش دوم و پایانی گفت وگو ما با عضو هیئت علمی بخش اقتصاد دانشگاه شیراز است. برای جمع بندی اقداماتی که در راستای حمایت از تولیدکننده می توان انجام داد بگویید؟ مرزبان: اگر می خواهیم از تولید کننده حمایت کنیم هیچ کاری به کارشان نداشته باشیم. ارز را واقعی کنیم. برای گرفتن مالیات ارزش افزوده یقه گیر نباشیم. اگر می خواهیم مالیات بگیریم آخر سال بگیریم. تولید کننده ای که خودش تحت فشار است و دارد با چنگ و دندان کار می کند هر ماه یقه اش را می گیریند که مالیات بده. مشکلات تولید کنندگان با نهادهای خدماتی مثل تامین اجتماعی نیز باید برطرف شود. در واقع تامین اجتماعی اصلا کاری به اوضاع بد اقتصادی ندارد و می رود حساب تولیدکننده را خالی می کند. می خواهم این را بگویم شما تولیدکننده را از طریق مالیات، تامین اجتماعی و غیره تحت فشار گذاشته اید، به ارز هم یارانه می دهید، واردات ارزان وارد مملکت می شود از سویی صادرات گران است. بعد نشسته اید و می گویید «حمایت از تولیدکننده». ما باید اجازه دهیم اقتصاد کار خودش را بکند و اگر یک موسسه توان تولیدی ندارد لازم نیست با دادن تسهیلات ارزان قیمت به آن تقلب برسانیم باید اجازه دهیم برود کنار؛ در همه اقتصادهای دنیا اینطور است در غرب و کشورهای اروپایی نیز تعداد زیادی موسسه هر سال تعطیل می شوند و تنها آنهایی می مانند که توان رقابت دارند. آن تولیدکننده ای که هی ما می زنیم زیر بغل اش زحمت نکشیده، کار نکرده، تا صبح بیداری نکشیده، باید بگذاریم این تولیدکنندگان بروند آخر صف تا اگر می خواهند در چرخه تولید بمانند انگیزه تلاش پیدا کنند و خودشان را بالا بکشند و گرنه تعطیل کنند و از هدر رفت منابع جلوگیری کنند. تاکنون دولت چندین بار وام های زودبازده و غیره به این تولیدکنندگان پرداخت کرده آخرش هم همه آنها به نابودی رفته اند. متاسفانه ما ملتی هستیم که تجربه ها را دوباره تجربه می کنیم و این کار اشتباهی است. یعنی به نظر شما همین چندکار برای حمایت از تولیدکننده و بهبود وضعیت اقتصادی کشور کافی است؟ مرزبان: واقعی کردن قیمت ارز، بخشودگی های مالیاتی و غیره یک سمت قضیه است. سمت دیگر قضیه دولت است. دولت خودش یک عنصر مزاحم است و بودجه اش را نمی تواند متوازن کند. دولت مثل یک خانواده است که خرجش بیشتر از دخلش است به جایی که بیاید دخل و خرجش را مرتب کند شروع می کند به قرض کردن از بانک مرکزی، این قرض را باید به صورت اوراق قرضی و اوراق مشارکت بازپرداخت کند که متاسفانه توان بازپرداخت ندارد. بنابراین می رود سراغ چاپ پول، راحت پرینت می کند پول چاپ می کند و به دست مردم می دهد. ما در ایران مقرراتی داریم که اگر دولت می خواهد اسکناس چاپ کند باید در بانک مرکزی 100 درصد ذخیره بگذارد که این 100 در صد ذخیره60 درصد آن جواهرات موزه ملی و 40 درصدش طلا و ارز است. خوب دولت وقتی ندارد کاری که می کند این است که می رود مجوز چاپ شبه پولی به اسم تراول را می گیرد و تند تند اینها را چاپ می کند. اگر خاطراتان باشد قرار بود اینها هر دفعه که می رود بانک باطل شود الان به عنوان پول در جامعه می گردد و حجم پول را زیاد کرده است. دولت می خواهد با این کاغذهایی که دست مردم می دهد مخارج زندگی اش را تامین کند و اگر جایی پول هرز می رود آن را جمع نمی کند. ما سازمان های موازی زیادی در کشور داریم که دولت آن را جمع نمی کند. دولت باید از خاصه خرجی کردن دست بردارد. ریال ریال پول دولت باید حساب کتاب داشته باشد. دولت یک سری خرج هایی می کند که در هیچ قانونی قابل پذیرش نیست. برای یکی از این خرج ها توجیه شرعی دارد. برای یکی توجیه عرفی و برای دیگری توجیه اجتماعی و سیاسی دارد. سنت خداوند این نیست که شما پول و منابع خود را هرز دهید و باز به جای آن بیاید. بنابراین مسئله ما کسر بودجه دولت و خاصه خرجی های دولت است البته بعضی جاها واقعا دست دولت نیست یک عده ای خرج هایی می کنند که دولت نمی تواند کاری بکند. بنابراین تا این داستان تمام نشود ما در یک دور بسته و باطل گیر کرده ایم و از آن بیرون نمی آییم. یک مسئله دیگر بحث آمار غلط است. دولت لطف کند آمار غلط ندهد، متاسفانه دولت ها آمار غلط ارائه می کنند و ما را به عمق فاجعه نمی برند. ببینید الان آمار بیکاری در ایران چیزی حدود 10 تا 12 درصد اعلام می شود اما در واقع آمار بیکاری در ایران بیش از این میزان است. براساس گزارش مرکز آمار ایران خانم ها 15 درصدشان در بازار کار حضور دارند یعنی شما که روبه روی من نشسته اید باید الان در منزل حضور داشته باشی این آمار در حالی ارائه می شود که در ایران خانم ها بالای 60 درصد در بازار کار حضور دارند. آمار بیکاری دروغ تحویل می دهیم. آمار رو باید واقعی کنیم تا مسئولان ببینند چه خبر است. شاخص قیمت ها در ایران جز محرمانه ترین مسائل بانک مرکزی است. ما که اقتصاددان هستیم ضریب قیمت اقلامی که در سبد کالای مصرفی ایرانی ها هست را نمی دانیم چون آن را محرمانه نگه داشته اند. پس آمار تورم، آمار بیکاری، آمار شاخص قیمت ها باید واقعی باشد و باید به مردم راست بگوییم. خداوند سنت اش این است که کسی که راست می گوید نجات پیدا می کند. اما وقتی دروغ می گویم، آمار غلط می دهیم، سعی می کنیم یک چیز را گردن چیز دیگر بیندازیم سبب می شود که مردم فکر کنند که وضعیت خوبی است و آن وقت بی لیاقتی بعضی از آدم ها مشخص نمی شود. اگر شما واقعیت مسئله را نشان دهید مردم مطالبه گری می کنند اما الان چیکار می کنیم واقعیت ها را می پوشانیم مثل پدر و مادری که اشکالات فرزندان خود را می پوشانند. برای جلوگیری از مصرف گرایی و تغییر الگوی مصرف چه اقداماتی باید انجام داد؟ مرزبان: من با پایه این سوال مشکل دارم. زمانی مسافرت، خوردن میوه در غیر از فصل خودش، داشتن تابلو و وسایل تزیینی در منزل و غیره چیز لوکسی بود. اما امروز اینطور نیست و نیازهای انسان متنوع شده است من نیاز ندارم که به اسب سواری بروم اما نیاز دارم 4 تا لاستیک خوب زیر ماشینم باشد. اگر شما درصدی از این کالاهای که در دنیا وجود دارد را به من ندهید من از شما ناراضی خواهم بود. بنابراین آن مصرف گرایی که گفته می شود با این فرق می کند. این یک زندگی متعادل عرفی است که مردم ایران به آن نیاز دارند. حالا بعضی از افراد هستند که می گویند که ما می توانیم با حداقل ها زندگی کنیم اما آیا همه مردم می توانند با این حداقل ها زندگی کنند؟ یک زمانی مادر ما از صبح که بیدار می شد شروع می کرد روی اجاق غذا درست می کرد. لباس ها را با دست می شست. اگر با کسی کار داشت باید راه می افتاد می رفت و او را می دید چون تلفن وجود نداشت. اما آن زمان دیگر گذشته امروز خانم خانه دار 2 ساعته تمام کارهای خانه اش را کرده است. پس بحث اول این است که آیا مصرف گرایی واقعا در بین ایرانیان وجود دارد؟ به اعتقاد من مصرف گرایی در بین ایرانیان وجود ندارد مگر برای یک قشر مرفه بی درد، عامه مردم ایران و طبقه متوسط ایران چنین داستانی را ندارد. شما به اسم مصرف گرایی چه چیزی را می خواهید از دست مصرف کننده بگیرید مثلا می خواهید کولر گازی را بگیرید کولر آبی بدهید. در همین استان فارس هر کولر آبی روزانه 25 لیتر آب مصرف کند این رقم را ضربدر تعداد کولرها بکنید مشخص می شود که در روز چه میزان آب بخار می شود و واقعا رقم بالایی به دست می آید. آبی که ما با آن مشکل داریم و با بحران آبی مواجه هستیم. در کنار مصرف آب مصرف برق این نوع کولرها هم هست که چون ترموستات ندارند مادامی که کلید آن را نزنید خاموش نمی شود ولی کولر گازی وقتی دمای اتاق خنک شد خاموش می شود و از مصرف بی رویه برق جلوگیری می شود. بنابراین شما اسم این را کالای مصرفی نگذارید این کالای همراه با نیاز روز مصرف کننده است. ما قبلا با دود چراغ علم می آموختیم اما الان اگر رایانه ما کار نکند علمی نمی آموزیم. نیازها نسبت به گذر زمان تغییر کرده است. نیازهای متنوع نباید مصرف گرایی نامیده شود. خانواده ایرانی با درآمد کمی که دارند و برای گذران زندگی مبارزه می کنند اهل مصرف گرایی نیستند. شما شمال تهران و ارم شیراز را عامه مردم تصور نکنید. عامه مردم برای زندگی روزمره دارند با چنگ و دندان خرجشان را تنظیم می کنند. من به جرات می گویم ملت ایران ملت مصرفی نیستند. مثلا می گویند ایرانی ها از همه بیشتر برق مصرف می کنند خوب سوال بپرسیم چرا؟ مگر من صبح که از خانه بیرون می آیم خودم را به برق وصل می کنم و شارژ می شوم. من یک یخچال دارم که خوب کار نمی کند. تلویزیونم خوب کار نمی کند. کولرم پر مصرف است. کشور ژاپن اگر مصرف برقش کم است کالایی در اختیار دارد که مصرف برق آن کم است اما من کالایی در اختیار دارم که مطابق با استانداردهای جهانی مصرف برق نیست. خانواده من را با یک خانواده ژاپنی در نظر می گیرید و می گویید مصرف من بالاست. آن خانواده ژاپنی بهترین و به روزترین کالاها را در اختیار دارد اما من نه. من شیر آب منزلمان تا بیایم ببندم 3 دقیقه طول می کشد و کلی آب هدر می رود ولی آنها از شیرآلات اتوماتیک و سنسوری استفاده می کنند. آنها از تکنولوژی برای پایین آوردن مصرف انرژی استفاده کردند و ما این کار را نکرده ایم آن وقت ملت را به مصرف گرایی محکوم می کنیم. مصرف بنزین ماشین های ایرانی 12 لیتر در 100 کیلومتر است اما مصرف ماشین های خارجی 8 لیتر است. وضعیت مصرف کالای ایرانی را در آینده چطور پیش بینی می کنید؟ مرزبان: زمانی در سبد کالای مصرفی خانواده 30 کالا بود الان 200 تا کالاست و از صبح که می آییم بیرون انواع و اقسام کالا و خدمات را مصرف می کنیم. خوب آیا ما می توانیم این را هدف بگذاریم که می خواهیم همه کالاها را خودمان تولید کنیم و اگر مصرف کالای ایرانی به 80 درصد برسد به نقطه ایده آل رسیده ایم. در دنیای امروز ما سازمانی به اسم تجارت جهانی داریم که مدت هاست ایران می خواهد عضو آن شود اما آمریکا وتو می کرد از بعد از برجام اروپایی ها و آمریکا چراغ سبز نشان دادند و گفتند که ایران اجازه ورود به سازمان تجارت جهانی را دارد. اگر ما وارد این سازمان نشویم مفهموش این است که هر کشوری که با ما تجارت داشته باشد می تواند بر کالای ما تعرفه ببندد یعنی قیمت کالای ما را بالا ببرد بنابراین تجارت ما با دنیای خارج محدود می شود. حالا ما تصمیم می گیریم برویم عضو سازمان تجارت جهانی شویم. یک شرطش این است که ما تعرفه کالاها را برداریم. تعرفه 5 یا 6 درصد روی محصولات خاص اشکال ندارد ولی باید کلا تعرفه ها را حذف کنیم و وقتی تعرفه ها را حذف کردیم به راحتی کالاها وارد کشور می شود. بعد ما می گوییم خوب پس ما چه کالایی تولید کنم به ما می گویند شما چیزی تولید کنید که در تولید آن کالا دارای مزیت هستید. مثلا یکی از مزیت های ما انرژی ارزان است. می گویند شما برو کالایی تولید کن که محتوای انرژی آن زیاد باشد و چون شما انرژیتان ارزان است قیمت آن کالا پایین می آید. می گوییم هندوانه و گندم تولید کنیم می گویند نه چون آب مصرفی آن زیاد است گندم را از اوکراین وارد کن در عوض کالای صنعتی تولید کن. آلومنیوم و مس را ذوب کن بده به دنیا. بنابراین اگر برویم جز سازمان تجارت جهانی که عضو شدن در آن برای ایران یک باید است، دیگر سبد کالای مصرفی دست ما نیست بلکه هر کشوری که هر کالایی را ارزان تر تولید کند در سبد خرید من قرار می گیرد. یک حسن این کار این است که من رفاهم بالا می رود چون من با همان پول می توانم ارزان ترین جنس ها را در دنیا بخرم و ضمنا کالایی را به دنیا ارائه می کنم که در تولید آن حرف اول را می زنم. ایران در بحث تامین انرژی و نیروی انسانی ظرفیت های زیادی دارد و کشور ایران از نظر نیروی انسانی سرمایه فراوانی دارد.


آخرین اخبار

اجرای 35 طرح عمرانی در دانشگاه شیراز: افتتاح تالار اجتماعات بخش شیمی و فیزیک
اجرای 35 طرح عمرانی در دانشگاه شیراز: افتتاح تالار اجتماعات بخش شیمی و فیزیک
در مراسمی با حضور رئیس دانشگاه شیراز و جمعی از اعضای هیات رییسه، اساتید و دانشجویان، تالار اجتماعات بخش شیمی و فیزیک دانشگاه شیراز به بهره برداری رسید. دکتر محمدحسین ستایش، معاون اداری و مالی دانشگاه شیراز در آیین گشایش اظهار داشت : آمفی تئاتر بخش...
امضای تفاهم نامه میان دانشگاه شیراز و دانشگاه علوم پزشکی شیراز
امضای تفاهم نامه میان دانشگاه شیراز و دانشگاه علوم پزشکی شیراز
دانشگاه شیراز و دانشگاه علوم پزشکی شیراز صبح امروز 17 آبان ماه 93، تفاهم نامه همکاری امضا کردند. این تفاهم نامه در آیینی با حضور اعضای هیئت رئیسه 2 دانشگاه ، توسط دکترمجید ارشاد، رئیس دانشگاه شیراز و دکتر محمدهادی ایمانیه ، رئیس دانشگاه علوم...
تولیدکننده ایرانی تحت فشار مالیات و تامین اجتماعی است
تولیدکننده ایرانی تحت فشار مالیات و تامین اجتماعی است
عضو هیئت علمی بخش اقتصاد دانشگاه شیراز گفت: متاسفانه دولت ها آمار غلط ارائه می کنند و ما را به عمق فاجعه نمی برند. آمار بیکاری در ایران چیزی حدود 10 تا 12 درصد اعلام می شود اما در واقع آمار بیکاری بیش از این میزان است.
جرایم مالی در صدر پرونده تخلفات فضای مجازی است
جرایم مالی در صدر پرونده تخلفات فضای مجازی است
مطبوعات فارس/سردار سرتیپ دوم احمد علی گودرزی، سه شنبه در نخستین همایش ملی 'تغییرات خانواده و چالش های آن در ایران' در دانشگاه شیراز افزود: جرایم مالی 70 درصد، جرایم هتک حیثیت و حرمت 20 درصد و کلاهبرداری های اینترنتی 10 درصد جرایم در فضای مجازی این...
جلسه هم اندیشی اداری ومالی دانشگاه شیراز
جلسه هم اندیشی اداری ومالی دانشگاه شیراز
جلسه هم اندیشی اداری ومالی دانشگاه با حضور رؤسای دانشکده ها، معاونین اداری و مالی واحدها، رؤسای حسابداری و همچنین رؤسای امور اداری واحدها در روز چهارشنبه مورخ 24/11/97 در ساعت 14 با تلاوت آیاتی چند از کلام ا... مجید آغاز گردید. در ابتدای سخن آقای...
برگزاری سمینار معاونان اداری و مالی دانشگاه‏ها و مؤسسات آموزش عالی منطقه ی 7 کشور در دانشگاه شیراز
برگزاری سمینار معاونان اداری و مالی دانشگاه‏ها و مؤسسات آموزش عالی منطقه ی 7 کشور در دانشگاه شیراز
سمینار معاونان اداری و مالی دانشگاه ها و مؤسسات آموزش عالی، پژوهشی و فناوری منطقه ی 7 کشور در این دانشگاه برگزار شد. دکتر زبرجد، معاون اداری و مالی دانشگاه شیراز در این سمینار از ارسال آیین نامه ی اجرایی شوراهای مناطق 10 گانه ی دستگاه ها و مؤسسات...
نشست معاونان اداری و مالی دانشگاه های برتر و بزرگ کشور در دانشگاه شیراز
نشست معاونان اداری و مالی دانشگاه های برتر و بزرگ کشور در دانشگاه شیراز
نهمین نشست معاونان اداری و مالی دانشگاه های برتر و بزرگ کشور در دانشگاه شیراز برگزار شد. معاونان اداری و مالی 10 دانشگاه بزرگ و برتر کشور در 2 نشست صبح و بعدازظهر درباره مسائل اداری و مالی دانشگاه ها و نظام آموزش عالی کشور و حل چالش های فرارو بحث...